13-02-07

Ex-adviseur prins Laurent schuldig aan fraude

noel

De correctionele rechtbank van Hasselt heeft Johan Claeys, Andrea Vanden Abeele en de ex-adviseur van prins Laurent, Noël Vaessen schuldig bevonden aan valsheid in geschrifte als openbaar officier of ambtenaar. De drie beklaagden hebben zich volgens de rechtbank ook persoonlijk verrijkt door de fraude.

Twee onderaannemers van ex-militair Marc Luypaerts, namelijk Jozeph Cuyvers en Jacobus Lukkesen, waren volgens de rechtbank niet schuldig aan de tenlastelegging mededaderschap aan valsheid in geschrifte als openbaar officier of ambtenaar.

 

Bron: Het Laatste Nieuws

19-01-07

Liedje over prins Laurent op komst


Op 2 februari verschijnt de singel 'Lolo' van de groep Les Clémentines. Dat laat Charles Hermand, co-producer van het project weten. In het liedje 'Lolo' wordt verwezen naar prins Laurent en de fraudezaak bij de marine. Er komt zowel een Franstalige als een Nederlandstalige versie van het liedje op de markt. Het contract met Sony BMG werd donderdag getekend. Andere platenlabels lieten weten alvast geïnteresseerd te zijn om het nummer over te nemen op een compilatie-cd.
 

19:11 Gepost door Leve de Koning in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: les clementines, prins laurent, belgie, fraudezaak, marine |  Facebook |

15-01-07

Vaessen: J'accuse

De gepensioneerde kapitein-ter-zee Noël Vaessen, die in Hasselt momenteel terechtstaat in het proces rond fraude met geld van de Belgische marine, heeft zondag op zijn website een vijf pagina's tellend document gepubliceerd met als titel "J'accuse".

De militair zei zondag in het programma Controverse op RTL-TVI dat zijn voormalige advocaat, Pascal Van der Veeren, geprobeerd had de voorzitter van de Hasseltse rechtbank van eerste aanleg en de onderzoeksrechter ervan te overtuigen om "een minnelijke schikking te treffen zoals opschorting van uitspraak", schrijft Le Soir nog.

Noël Vaessen zou die informatie verkregen hebben van een priester uit Philippeville. Die kreeg de info op zijn beurt van een diaken die "coördinator van de gebedsgroep" zou geweest zijn van de kabinetschef van de koning.

Voorts haalt Vaessen uit naar procureur des konings Marc Rubens.
Hij beschuldigt ook enkele generaals en admiraals ervan betrokken te zijn bij gesjoemel en beweert ook dat verschillende ministers bepaalde mensen een hand boven het hoofd houden. Ook een Frans wapenbedrijf wordt vernoemd.

De gepensioneerde kapitein-ter-zee heeft ook commentaar op de getuigenis van prins Laurent. Hij is blij dat "zijn pupil het nest verlaten heeft" en is van mening dat de getuigenis van de prins zijn onschuld heeft aangetoond.

Daarnaast vertelt Vaessen dat hij "in de nacht van vrijdag op zaterdag bij hem thuis een intern document van het Paleis en de koninklijke familie heeft gekregen". Door de onverwachte overhandiging van het document is het voor de burgerlijke partij onmogelijk om de huidige beschuldigingen aan mijn adres aangaande de jaren 1997 en 1998 voort te zetten.

Het document maakt duidelijk dat er een nieuwe getuigenis van Laurent zou nodig zijn, staat op de blog van Vaessen.

 

Bron: De Morgen

13-01-07

Voor eeuwig gratis dankzij Leopold II

leopold

Het onwrikbare fundament van het vermogen van de koninklijke familie is de Koninklijke Schenking. Die vastgoedmoloch is officieel een staatsinstelling, maar in werkelijkheid gaat het om een vermomde patrimoniumvennootschap. Met eeuwige dank aan Leopold II.

Prins Laurent zei het eerder deze week letterlijk toen hij door de politie werd verhoord: ,,Deze woning werd mij ter beschikking gesteld door de koning.''

Hij had het over 'zijn' Villa Clémentine in Tervuren. Anders dan uit de woorden van de prins zou kunnen blijken, is dit landgoed nochtans niet de eigendom van koning Albert II, maar wel van de Koninklijke Schenking.

De villa werd, volgens de aanklacht in het fraudeproces in Hasselt, op kosten van de zeemacht ingericht en bemeubeld. De prins wil dat geld nu terugbetalen, toch voor het meubilair dat het leger liet leveren.

De kosten voor de afwerking van de villa vallen dan ten laste van de eigenaar, de Koninklijke Schenking, al beloofde de afgevaardigd beheerder daarvan, de gepensioneerde ambtenaar Marc Hertveldt, begin deze week nog in dat geval ,,een juridische strijd die alles behalve evident zal zijn''.

,,Inderdaad'', bevestigt Philippe Lens, de secretaris van de Koninklijke Schenking. ,,De koning beslist wie welke koninklijke residentie betrekt.''

Dat is eigenaardig, aangezien de Schenking een staatsinstelling is die onder controle staat van de minister van Financiën en van het Rekenhof.

Het lijkt dan ook voor de hand te liggen dat de beheerraad ervan zijn zeg doet over wie in zijn patrimonium gaat wonen. Maar het is dus de koning die dat doet.

Vruchtgebruik

De klanten van de Koninklijke Schenking zijn even weinig alledaags als haar aard en voorgeschiedenis. Ze ontfermt zich over de immense onroerende rijkdom die koning Leopold II verzamelde. In zijn levensavond vond hij het geen goed idee dat al dat fraais na zijn dood onder zijn drie - volgens hem al te spilzieke - dochters zou worden verdeeld.

Daarom deed hij de Belgische staat al in 1901 zijn kastelen en landerijen cadeau. Zijn nageslacht kon het stellen met net zoveel als hijzelf indertijd van zijn vader Leopold I had geërfd: 15 miljoen goudfrank.

Leopold II stelde die operatie niet voor als een financiële transactie. Nee: hij wilde zijn erfgoed in stand houden zoals het was, ,,naar Ons verlangen'', om zo ,,de luister en de schoonheid'' van waar het is gelegen, te bevorderen. Dat leek genereus, maar de vorst verbond wel voorwaarden aan zijn gift.

De zogenaamde gereserveerde of kroongoederen zouden voor eeuwig gratis ter beschikking staan van de koninklijke familie. Er mocht ook niets aan worden gewijzigd. Leopold vond dat het perfect was zoals hij en zijn architecten het hadden bedacht.

Er iets van verkopen, mocht al evenmin. Zo werd de staat alleen de naakte eigenaar van al dat onroerend goed. Het vruchtgebruik zou voor altijd aan de royals toekomen.

450 miljoen euro

Is er zo van erfenisrechten al geen sprake, de koninklijke bewoners hoeven al evenmin te vrezen voor het dure onderhoud van al die residenties. Want bij de kroongoederen hoort nog een pak andere bezittingen. Die worden verhuurd aan derden, om met de opbrengsten daarvan de kroongoederen in stand te houden.

Om de boekhouding overzichtelijk te houden, stopte de regering in 1930 alles in één structuur, de Koninklijke Schenking, die een uniek statuut kreeg als een zelfstandige openbare instelling van de staat.

Het gebeurt maar zelden dat de Schenking iets verkoopt, al zag ze zich vorig jaar uit geldnood wel verplicht de bekende Koninklijke Villa in Oostende van de hand te doen.

Maar haar patrimonium groeit ook nog aan, door nieuwbouw of door schenkingen. Zo lieten royalistische fans haar het bekende kasteel van Hertoginnedal en de bioscoop Vendôme in Elsene na.

Niet dat alleen het directe nut hoeft te tellen: enkele van Leopolds bezittingen kregen een bestemming van openbaar nut. Maar dat betekent ook weer niet dat de Koninklijke Schenking aan liefdadigheid wil doen, want het beheer daarvan is toevertrouwd aan openbare instellingen, die er dus ook de kosten van dragen.

In het geval van de Japanse Toren of het Chinees Paviljoen in Laken zijn dat de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis.

Vandaag is de Koninklijke Schenking, die zowat 125 mensen in dienst heeft, een van 's lands belangrijkste grootgrondbezitters, met een bezit van naar schatting 450 miljoen euro. Haar inkomen bedraagt (in 2005) dik 15 miljoen, dat ze vooral puurt uit huurgeld en, voor ruim een derde, uit opbrengsten van beleggingen. Ze boekte een positief eindsaldo van ruim 6 miljoen euro.

Al heeft de overheid inderdaad geen kosten aan de Koninklijke Schenking, een staatsinstelling als elke andere is ze allerminst. De werking ervan overstijgt ruimschoots wat eventueel de plicht van de overheid zou zijn om de koninklijke familie van onderdak te voorzien.

Dat laatste doet ze trouwens al via de civiele lijst, waardoor de koning beschikt over het kasteel van Laken en het koninklijk paleis in hartje Brussel.

Congo

De Schenking is een typisch hersenspinsel van de zakelijk erg geslepen koning Leopold II. Vooral met de winsten uit zijn brutale exploitatie van Congo had hij een aanzienlijk patrimonium vergaard, dat hij om tal van redenen voor de eeuwigheid bewaard wilde zien.

Hij deed dat uit eigendunk en megalomanie, maar ook om zijn opvolgers een prestigieus onroerend bezit na te laten dat hen niets zou kosten en hen onafhankelijk kon maken van de staat.

De overheid, de politiek of de gemeenschap, die er direct geen baat bij hebben, krijgen inderdaad weinig of niets in de pap te brokkelen in de Koninklijke Schenking. De officiële controle erop blijft beperkt tot het toezicht op, wat de overheid betreft, de primaire taak van de instelling: ervoor zorgen dat ze zelfbedruipend is en de schatkist dus niets kost.

De beslissingsbevoegdheid ligt volledig in handen van de koninklijke familie. De beheerraad bestaat voor de helft uit hofdignitarissen, voor de andere helft uit al dan niet gepensioneerde hoge ambtenaren, ook van het Vlaamse en het Waalse Gewest.

De Koninklijke Schenking heeft haar officiële adres trouwens niet bij een of ander ministerie, maar bij het koninklijk paleis zelf.

Als er moet worden beslist over de bestemming van een of ander gebouw, doet de koning dat, zoals prins Laurent bevestigde bij zijn verhoor.

Wanneer het bestaande patrimonium niet voldoet aan de koninklijke noden, slaat de Koninklijke Schenking aan het bouwen. Dat deed ze met de Villa Clémentine voor prins Laurent en met de nieuwe residentie bij het kasteel van Stuyvenberg voor prinses Astrid.

Door dit alles bezit de Koninklijke Schenking, met haar vrij gunstige fiscale regime als staatsinstelling, een zeer beperkt openbaar nut. Veel meer dan een vermomde patrimoniumvennootschap van de koninklijke familie is ze niet. Ze is een van die schimmige, nooit goed geregelde erfenissen uit het verleden, die allerminst blijk geeft van veel democratische transparantie.

 Marc Reynebeau

 

Bron: Het Nieuwsblad

09-01-07

De prins spreekt maar zegt niks

Het getuigenis van prins Laurent, in de fraudezaak van de marine voor de correctionele rechtbank van Hasselt, heeft vannamiddag welgeteld zestien minuten geduurd. De prins getuigde in het Nederlands. Dat was zijn eigen keuze. Bij de meeste vragen die hem werden gesteld, verwees hij naar de verklaringen die hij maandagavond aflegde tijdens een verhoor door de federale gerechtelijke politie.

Op de belangrijkste vraag, namelijk "Zei Vaessen u dat de kosten aan uw huis gedragen zouden worden door de marine?", antwoordde Laurent: "Zo duidelijk niet. Ik heb dat duidelijk gemaakt in mijn document (waarmee de prins verwees naar het pv van zijn verhoor maandagavond, nvdr). Ik kan u weinig zeggen". Naar verluidt maakte Laurent een wat houterige, onzekere indruk.

Prins wist waar 't geld van kwam
De advocaten op het fraudeproces omtrent marinegeld waarmee onder meer verfraaiingen in 'Villa Clémentine' in Tervuren zouden zijn betaald, hadden vanochtend een PV gekregen met daarin de inhoud van de ondervraging van prins Laurent. Die gebeurde gisteravond door de federale gerechtelijke politie in Hasselt. Daaruit blijkt dat de prins stelt dat hij in de jaren negentig geen geld had om zijn villa in te richten. Hij wist dat het geld dat hij daartoe gebruikte van de marine afkomstig was, maar hij oordeelde dat het om een legitieme transactie ging en verwijst naar zijn raadgever, de door koning Albert aangestelde kolonel Vaessen. Van het marinegeld dat bij zijn stichting KINT terechtkwam dacht de prins dat het om sponsoring ging. Nadat dit nieuwe stuk aan het dossier was toegevoegd, kregen de advocaten een half uur om het in te kijken. Daarop hebben de advocaten van beklaagden Noël Vaessen en Marc Luypaerts om uitstel gevraagd, zich beroepend op de Verklaring van de Rechten van de Mens.

Het verhoor van prins Laurent door de federale politie maandagavond noemde de advocaat van Vaessen "ontoelaatbare beïnvloeding van de kant van het parket". "Er was geen enkele controle op dat verhoor", kaartte de advocaat aan. Over zijn vraag om de zaak uit te stellen zei de advocaat van Vaessen nog dat hij vindt dat Laurent betrokken moet worden bij het deskundigenonderzoek en dat er confrontaties tussen de prins en andere betrokkenen moeten komen.
Doordat het openbaar ministerie dinsdag nog een stuk bij het dossier heeft gevoegd, hebben de advocaten naar eigen zeggen te weinig tijd om de inhoud ervan te toetsen aan de rest van het dossier.

Rechten van de Mens
"Het is het absoluut recht van mijn cliënt om de inhoud van het pv (van het verhoor van Laurent, nvdr) te toetsen aan het strafdossier dat tienduizenden bladzijden beslaat", stelde Tom van Maldergem, Vaessens raadsman. "Het is in strijd met het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens om de verdediging niet de gelegenheid te geven om het pv in te kijken en blad voor blad te bekijken wat de draagwijdte ervan kan zijn", beklemtoonde hij.

Van Maldergem zei ook het "onbehoorlijk" te vinden dat het openbaar ministerie het stuk zo laat heeft neergelegd. "Wij stellen vast dat het openbaar ministerie het nodig heeft gevonden voor de waarheidsvinding om de prins nog te elfder ure te verhoren, terwijl het gerechtelijk onderzoek zes jaar geleden van start ging". Het verwijt van het openbaar ministerie dat de verdediging steeds heeft nagelaten om te vragen dat Laurent verhoord zou worden, is daardoor niet meer op zijn plaats, zo kaatste van Maldergem de bal terug naar de procureur.

Eerder op de dag gaf procureur Erwin Steyls enkele juridische elementen aan waarom prins Laurent niet gehoord zou kunnen worden als getuige. "Ten eerste is de dagvaarding laattijdig ingediend, en is de termijn van minstens acht dagen niet gerespecteerd", stelde het openbaar ministerie.

Onkelinx spreekt procureur tegen over geldigheid Koninklijk Besluit
Daarnaast is het KB van 5 januari 2007, dat het mogelijk maakt dat Laurent komt getuigen, volgens de procureur nietig. "De wijze waarop de prins verhoord moet worden (het ceremonieel, nvdr), moet bepaald worden in het KB, en dat is niet gebeurd", zei Steyls. "Als de verdediging van Vaessen tijdig had gehandeld, had het openbaar ministerie daar op kunnen wijzen", luidde het. "Gelet op de nietigheid van het KB, kan de prins niet gehoord worden", sprak Steyls.

Justitieminister Onkelinx sprak dat tegen door te stellen dat dergelijk ceremonieel enkel geldt in het geval van een assisenprocedure, en niet voor een correctionele rechtbank zoals hier het geval is. De minister wil na de rechtszaak een debat voeren over het strafrechterlijk statuut van de prinsen en prinsessen.

 

Bron: De Morgen